Soa: schurft

Symptomen
Schurft (scabiës) wordt veroorzaakt door de schurftmijt, een beestje dat met het blote oog net niet te zien is. Schurft veroorzaakt jeuk, drie tot zes weken na besmetting. Vooral als je gaat slapen of als je het warm hebt, kan de jeuk beginnen. In de huid zijn vaak de gangetjes te zien die de mijt graaft: op de pols, tussen de vingers, op de voeten en in knieholten. Op de balzak kunnen kleine paarsrode bultjes ontstaan of kleine blaasjes op de plaats waar de mijt zit. Je kunt ook schurft hebben zonder dat er gangetjes te zien zijn. Door veelvuldig krabben (ook tijdens de slaap) raakt de huid meestal beschadigd.

Overdracht
De schurftmijt wordt overgebracht door intensief huidcontact, er hoeft geen seks aan te pas te komen. Als je in hetzelfde bed slaapt als iemand die het heeft, dan is de kans groot dat je het ook krijgt. Maar ook via een handdoek kan het overgedragen worden. De mijt heeft even tijd nodig om van de een naar de ander te gaan. Een korte aanraking geeft geen overdracht. Na de overdracht duurt het drie tot zes weken voordat je klachten krijgt.

Test
Omdat huisartsen schurft niet zo vaak tegenkomen, kun je je huisarts erop wijzen dat je mogelijk schurft hebt. Een dermatoloog zal het wel snel herkennen.

Behandeling
Met een crème of gel waarmee het héle lichaam moet worden ingesmeerd, en niet alleen de plaatsen waar het jeukt, wordt de mijt gedood. Allen het hoofd moet niet met de crème worden behandeld, daar zit mijt nooit. Bovendien moeten kleren en beddengoed gewassen worden. Ook als je vaste partner zelf nog niks gemerkt heeft, is het toch verstandig hem mee te behandelen, anders blijf je elkaar besmetten.

Complicaties
Mogelijk kan de huid ontsteken door het vele krabben.

← soa